yasir durmaz hülyalardan buraya sürülmüş bir atlıyımhep ardını görürüm ne demdir kapılarınarzumdur tokmakları halecanla çalayımaçması ülküsüyle hayalet bir rüzgarın yeldolu adlı atım ninnisiz saçlarıylasayıklamakta imiş yılkı yoldaşlarınıtek bana söylemişti sezdiğim kadarıylaonlara varan yolu süzerek kaşlarını devranı sürsün diye beni sürgünleyenlerbir ümmiyim ki sizi sanmayın çeleceğimsalın belki iki ay belki bir mevsim süreratımı kavuşturup geriye geleceğim

Sarp Özgür Bir yağmur olsamYağsam çok inceDereye dolsamSessiz, sakince Güzel bir akşamIrmaktan akıpYere damlasamAğaca bakıp Bir yağmur olsamSakin bir yağmurBir deniz bulsamHer şey hallolur

Ne kaldı elindeKalem ve kâğıttan başkaSırtında çanta, yürüyorsun, şapka başındaAklın atlayıp duruyor hülyadan hülyayaAğlayasın geliyor hüngür hüngürBoşanamıyorsun, barajı salmışçasına.Yok, biliyorsun başka çarenBiçare adımlarla yürüyorsun yalnızlıktaGırla insanın arasında.Neden karışmıyorsun hayata sen deBöylesin nicedir, bir başınaKendinle ettiğin insafsız savaşınKapanmaz yaralar mı açtı ruhunda.Deniz dibinde adımlarınAğırdan yol alıyor kızıllığına güneşinBatıyorsun sanki, onunla birlikte,Yitecek misin ufukta.